Pokazywanie postów oznaczonych etykietą high fantasy. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą high fantasy. Pokaż wszystkie posty

sobota, 30 maja 2015

Wkraczając w bramy Śródziemia

Wkraczając w bramy Śródziemia
Tytuł: Władca Pierścieni: Drużyna Pierścienia

Tytuł oryginału: The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring
Autor: John Ronald Reuel (J.R.R.) Tolkien
Czy coś jeszcze może zaskoczyć w świecie technologii i komputera?

Parę razy przymierzałam się do trylogii p. Tolkiena, niestety bezskutecznie. Na początku przerażała mnie grubość każdego tomu, a później... Tak jakoś było, że dwa razy wypożyczałam "Drużynę Pierścienia" (jeden z egzemplarzy miał trochę inny tytuł, ale było to to samo), ale za każdym razem czas mi się kończył i musiałam oddać książki. Zresztą tak również jest z inną książką - z "Atlasem chmur". W każdym razie w końcu postanowiłam mieć na własność całą trylogię i w końcu się z nią zmierzyć...

Podziwiam pana Tolkiena za całą fabułę, bardzo szczegółową zresztą fabułę. Jednym jest wymyślenie jakiegoś świata, a drugim skonstruować ze wszystkimi szczegółami: od otoczenia, przez język, kulturę, legendy, po prostu wszystko, co powinien mieć świat, czy państwo. Oprócz tego autor tak wszystko przemyślał, że stworzono (lub stworzył, nie wiem) mapy ilustrujące Śródziemie. Cóż więcej mówić? Geniusz!

Trudno jest rozplanować treść na trzy szczegółowe tomy, panu Tolkienowi się to udało; choć autor wzmiankuje, że WP jest jedną książką rozdzieloną na trzy ze względów wydawniczych. Może to i lepiej... Aczkolwiek wydawnictwa powinny przez wzgląd na czytelnika, nie zmniejszać czcionki, ponieważ wg. mnie utrudnia to trochę czytanie. Lepiej by było, gdyby czcionka pozostała taka, jak w innych książkach, no, ale wtedy zamiast tomów, byłyby tomiszcza. Tyle drzew byłoby... zmarnowanych .

Pierwszą część "Władcy Pierścieni" uznaję za metaforę, nie całą książkę, ale niektóre wydarzenia, przedmioty, postaci - tak. Pierścień jest czystym niespotykanym złem. Najczarniejszym z najczarniejszych. Przy nim nawet nie ma szansy myśleć o wykorzystaniu go do dobrych celów. Nie ma takiej opcji. Hobbici (głównie Frodo i reszta jego przyjaciół) to zwykli ludzie, którzy na oko nic nie znaczą. A Mroczni Jeźdźcy... Nie wiem, czy mogę aż tak głęboko to spróbować zinterpretować, ale kojarzą mi się z ludźmi ślepo zapatrzonymi w konkretną osobę, którzy są zrobić dla niej wszystko, nawet pozbywają się siebie. Jednakże... na wstępie p. Tolkien pisze, że to nie jest żadna metafora. Chodziło mu o to, że Wojna o Pierścień, nie jest II wojną światową, a nie... Lepiej zamknąć już ten temat.

Patrząc na współczesny świat zastanawia mnie pewna kwestia... A mianowicie w Śródziemiu mieszkają przeróżne stworzenia: hobbici, krasnoludzi, elfowie, ludzie, orki. Występuje tam również tajemniczy, wymyślony język... Zabawne, że jeszcze nikt się nie przyczepił do tej trylogii. Tak nienawidzą religijni ludzie "Harry'ego Pottera", a WP? Przecież tam jest więcej fantastyki! Nie piszę tak, aby nagle znienawidzić fabułę Wojny o Pierścień, jednak to pokazuje, jaki świat jest absurdalny. Tylko... właśnie - p. Tolkien jest twórcą gatunku fantasy, który ma sens. Bo wszystko w "Drużynie Pierścienia" miało sens. Cały czas stoję przy tym, że bohaterowie i zdarzenia odzwierciedlają życie ludzkie. Wiele nauk płynie z tej lektury. To nie jest mdły young adult w którym wampiry są, żeby przyciągnąć czytelników.

Ocena: 10/10

Cytaty:
"Wielu spośród żyjących zasługuje na śmierć. A niejeden z tych, którzy umierają, zasługuje na życie. Czy możesz ich nim obdarzyć? Nie bądź więc tak pochopny w ferowaniu wyroków śmierci."

"Ziarenko odwagi żyje utajone w sercu najbardziej nawet spasionego i nieśmiałego hobbita i czeka na moment jakiegoś ostatecznego i rozpaczliwego niebezpieczeństwa, żeby zakiełkować."

"Białą tkaninę można ufarbować. Białą kartkę można zapisać. Białe światło można rozszczepić."

"Kto psuje jakąś rzecz, żeby lepiej poznać jej istotę, ten zbacza ze ścieżek mądrości."

"(...) prawda ukrywa się pod płaszczem kłamstwa (...)"

"Nie będę wam radziła mówiąc: zróbcie to albo zróbcie tamto. Bo nie czynem ani radą, ani wyborem dróg mogę wam być pomocna, lecz wiedzą o tym, co było, co jest, a w pewnej mierze również, co będzie."

niedziela, 7 grudnia 2014

Tylko jeden rozdział z "Wiedźmina"...

Tylko jeden rozdział z "Wiedźmina"...
Tytuł książki: Miecz przeznaczenia
Rozdział: Miecz przeznaczenia
Autor: Andrzej Sapkowski

Czy ludzie mogą mieć wszystko w swoich rękach na tym świecie?
Co to jest przeznaczenie?

Od razu tłumaczę, dlaczego przeczytałam tylko jeden rozdział z tej książki i do tego jeszcze przedostatni. Moja polonistka postanowiła dać mojej klasie drugą część Wiedźmina za lekturę. Cała książka jest trochę długa... Ponad trzysta stron (dla mojej klasy sto to już jest masakra). W dodatku jeszcze to dział fantasy z którym teoretycznie spotykamy się po raz pierwszy, dlatego tylko ten jeden rozdział. Na szczęście nie trzeba było przeczytać wcześniejszych rozdziałów, aby wiedzieć o co chodzi. Nawet mam wrażenie, że ta książka składa się z "ksiąg" i rozdziałów, a każda "księga" to jakby jedna historia. A te księgi łączy jeden wątek i postacie. Tak trochę dziwnie, pierwszy raz spotykam się z taką segmentacją tekstu.

Jeśli ktoś nie chcę czytać tej recenzji, ponieważ uważa, że zepsuje mu ona książkę to w porządku.

Geralt jest wiedźminem. Z tego co zrozumiałam to wiedźmini umieją czarować i walczą ze złem. Nie ma wiedźminek. Białowłosy zostaje któregoś dnia wysłany z poselstwem do Brokilonu (nazwy bardziej skomplikowane niż we "Władcy Pierścieni") - terytorium driad. Las jest pilnie strzeżony przez jego strażniczki, nikt z lasu nie wychodzi żywy. Tam znajduje dziewczynkę Ciri, która ma zostać driadą...

Czytając lekturę miałam czasem wrażenie, że są tutaj nawiązania do baśni/bajek i WP. Naprawdę! Tutaj też jest mityczny język i jakoś tak podobny do tego tolkienowskiego. Mam wrażenie, że ten tutaj to walijski i angielski odpowiednio z przekształconym wyrazami np. these-thesse.

Bardzo mnie dziwił język jakim posługują się bohaterowie. Z jednej strony średniowieczny, a z drugiej współczesny. Ogólnie sens języka też jest taki współczesny, a nie średniowieczny, choć chyba taki powinien być.

Jednym z wątków tego rozdziału jest walka o swoje ziemie driad z ludźmi. Mniej więcej chodzi o to, że ludzie chcą zniszczyć las i takie tam. Po prostu uważają oni, że należy im się wszystko. Cóż... Problem, który ciągnie się raczej od wieków. Rozwijamy się i chcemy więcej. Wszystko można zastąpić, co "niepotrzebne". Lasy można oglądać na obrazkach, ptaki słuchać w radio. Ludzie powinni przystopować, mądrzej gospodarować tym, co mają.

Następną ważną rzeczą jest przeznaczenie. Czym ono tak naprawdę jest? Mówimy o nim ciągle, ale czy wiemy czym ono jest naprawdę? Jest ono gdzieś zapisane...? Nie da się przed nim uciec? Wszystko prowadzi do tego jednego punktu?


Copyright © 2016 Books are a window on the world , Blogger